อีกไม่กี่ปีเราก็เป็นหมอที่คอยช่วยเหลือคนที่เจ็บป่วย

อดทนนะตัวเอง

ยังมีอีกหลายคนที่เค้ารอความสำเร็จ
คนที่คอยให้กำลังใจ

เข้มแข็งให้มาก

เพื่อจะได้กลับไปประเทศที่เป็นแผ่นดิน

ที่เกิด

อดทนไว้

ขอบคุนทุกกำลังใจที่มีให้

คุณเคยเห็นคนตาบอดไหม...

คนตาบอด...ที่เดินไปไหนต่อไหนด้วยกันเป็นคู่....

คุณอาจเจอพวกเขาได้ ในที่ที่มีคนอยู่กันเยอะๆ เช่น..ตลาดนัด...

พวกเขาไปที่นั่น เพราะหวังว่า... คงจะมี คนใจบุญ ไปเดินอยู่ที่นั่นบ้าง...


คนสองคน...ที่จับมือกัน...ค่อยๆ เดินกระเถิบไปด้วยกันทีละนิด..ทีละนิด...

เพราะต่างคน ต่างก็มองไม่เห็นอะไรกันทั้งคู่...


นอกจากไม้เท้าคนละอันแล้ว...ในมือพวกเขาถือวิทยุเก่าๆ เครื่องนึง...

กับไมค์อีกอีกหนึ่งอัน...ที่ขาดไม่ได้ ก็คือขันอลูมิเนียม...

อาวุธสำคัญที่ใช้หากินอยู่ทุกวัน..

เราอาจจะไม่ คุ้นหู กับเพลงที่เขาร้องนัก...

แต่ก็ดูว่าเขาตั้งใจร้องเหลือเกิน...

และดูเหมือนเขาก็หวังว่าคุณจะต้องชอบมัน...


เราเห็นเขาจับมือกัน...

วินาทีนั้น...ทำให้นึกถึงอะไรบางอย่างที่เราเคยมองข้ามมาตลอด...


คุณเคยนึกถึงความรักของ..คนตาบอด..หรือเปล่า....

ตนตาบอดรักกันได้ยังไงนะ...

เพราะคนตาบอด...ไม่เคยรู้เลยว่า...

คนรักของเขา..มีหน้าตาเป็นอย่างไร..

คนตาบอด..จะรู้จักก็เพียงจิตใจของคนรักของเขาเท่านั้น...

เมื่อเขามีความพอใจกันและกัน....

ไม่มีเกียรติยศ ศักดิ์ศรี

ให้กังวลใจ...เพราะต่างคนก็ต่างไม่มีสิ่งนี้...

ต่างคน..ต่างก็ไม่มีเงิน...

ตาสองข้าง ปิดสนิท....แต่เปิดใจเข้าหากัน..

คนสองคนที่อยู่ด้วยกัน ด้วย " ใ จ " ล้วนๆ...

ความรัก....ก็เกิดจากตรงนั้น...


คนตาบอด พาคนที่เขารัก ไปด้วยกันทุกหนทุกแห่ง...

คนตาบอด ไม่เคยกลับบ้านดึก...

คนตาบอด ออกจากบ้านพร้อมกัน...และกลับถึงบ้านพร้อมกัน...

พวกเขาเคยแยกกันบ้างหรือเปล่านะ.... ?


คุณรู้หรือเปล่า.....คนตาบอด จับมือของคนที่เขารักไว้เสมอๆ เกือบตลอดทั้งวัน...

คุณเคยทำอย่างเขาบ้างไหม... ?



เรากลับมานึกถึงความรักของคนที่ตาดี...

หลายๆ คน มีเกียรติยศ หน้าที่การงานที่ดีเหลือเกิน...

หลายๆ คน ทั้งหล่อ ทั้งสวย...ทั้งรวย ทั้งฉลาด...

แต่พวกเราหลายๆ คนกลับต้องมาเสียใจเพราะความรัก...


หรือว่าพวกเรามองเห็นกัน....เพื่อจะเรียกร้องสิ่งที่เราต้องการให้มากขึ้น....

เอ....พวกเราคาดหวังอะไรจากคนที่เรารัก....มากเกินไปหรือเปล่านะ...


อนาคตของคนตาบอด..อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้...

ดูเหมือนเขาจะ...สงสัยก็เพียงแต่ว่า...

วันพรุ่งนี้...จะมีคนใจบุญซักกี่คน...

ที่ทำให้พวกเขากลับบ้านด้วยกันอย่างมีความสุข....


ขอบคุณตลาดนัด...ที่ทำให้เราเห็นภาพดีๆ ในวันนี้....


เชื่อว่าครั้งหน้า...ที่คุณเห็นคนตาบอด...ใจของคุณจะเปิดกว้างขึ้น...

คุณอาจมองเห็นภาพที่คุณไม่เคยมองเห็น...

ไม่ใช่ด้วยตา...แต่เห็นด้วยหัวใจ...

เหมือนกับภาพที่เราได้เห็นในวันนี้...

ฟังเพลง ของขวัญ
Powered by you2play.com

แม้วันนี้ไม่มีเธอใกล้ๆ
แต่รู้ว่าใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน
ใครกี่คนไม่เคยคิดผูกพัน
ก็เพราะใจฉันนั้นมีแต่เธอเพียงคนนี้

ด้วยภาระและทางที่เราต้องเดิน
แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลินคิดมองใคร
อาจจะเผลอก็เพียงแค่สายตา
เพราะหัวใจนั้นรู้ว่ามีเธอในใจเท่านั้น

อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไร
อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่าคิดถึงเธอจนล้นหัวใจ
ได้โปรดเธอจงมั่นใจว่า
ฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ

อยู่ตรงนั้นเธอเองจะเหงาซักเท่าไร
อยู่ตรงนี้ยิ่งเหงาเท่าไรก็ยิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ
ต่อให้เนิ่นนานที่เราไม่เจอะเจอ
แต่ทุกนาทีหัวใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน

นานแล้ว... ที่นั่งอยู่ตรงนี้...
นานแล้ว... ที่ได้แต่กอดตัวเอง
นานแล้ว... ที่มองคนเดินผ่านไปมา
นานแล้ว... ที่ไม่กล้าเผชิญอะไรต่อมิอะไร
นานแล้ว... ที่เหงาและเดียวดาย
และนานแล้ว... ที่ไม่กล้าจะรักใครอีก


นั่งอยู่ที่เดิมที่เคยล้มลง เคยเจ็บอยู่คนเดียว
ไม่กล้าลุก เพราะ... กลัวจะเจ็บถ้ายืนอยู่คนเดียว
และหวังว่าจะมีมือสักมือ ที่จะช่วยฉุดเราขึ้นไป
แต่... ก็กลัวว่าเขาอาจจะผลักเราล้มอีกก็ได้ กลัวๆๆ... ไม่กล้า






วันนี้คิดทบทวนทุกอย่างที่ผ่านมา
เจ็บ... ที่เคยรู้สึก ไม่มีแล้ว ไม่รู้สึกแล้ว
เวลามันช่วยบรรเทา และใจเราก็เข้มแข็งขึ้นด้วย
ก็แค่จำได้ว่าเคยเจ็บมากแค่ไหนเท่านั้น




เงยหน้าขึ้นได้เพราะตาไม่บวมแล้ว
เพราะก็หยุดร้องไห้ไปตั้งนานแล้ว
เห็นหนทางข้างหน้ายังอีกไกล ...
"แล้วฉันจะมานั่งทำไรอยู่เนี่ย ทางฉันก็มี
ทำไมต้องมานั่งให้เสียเวลาไปเรื่อยๆ ล่ะ"
ในเมื่อเส้นทางที่มองเห็นคือทางของเรา จะไปกลัวใครเข้ามาทำร้าย
ถ้าไม่ใช่เพราะเรามัวแต่คอยระแวงเดินสะดุดไปเอง





ถึงทางเดินที่ก่อนจะล้ม มีใครอีกคนเดินร่วมทางมาด้วยก็เถอะ
แต่ในเมื่อเราล้มอยู่อย่างนี้ เขาก็คงเดินไปไกลแล้ว
ไม่ได้!! ไม่ใช่จะรีบเดินตามไปหรอก
แต่จะเดินแซงให้ได้... คอยดู









ลุกขึ้นได้ปาดคราบน้ำตา เดินไปคนเดียว...
ถึงไม่มีใครเดินร่วมทางก็ไม่เป็นไร
เดินคนเดียวตอนนี้คงสบายใจกว่าเยอะ
ก็เรายืนได้ด้วยขาตัวเองแล้วนี้ จะไปหยุดกับความรู้สึกแย่ๆ นั้นทำไม
สู้เดินหาความสุข แล้วรักษาให้มันอยู่กับเรานานๆ ดีกว่า






ถึงจะมีเหงาบ้าง ท้อแท้บ้าง
แต่ถ้าคิดว่าใครสักคน ก็รอเราอยู่ที่ปลายทาง...
ที่อาจจะยังมองไม่เห็น
เท่านี้... ความหวังก็ช่วยพยุงให้เราเดินไปได้ไกลเชียวล่ะ!